Myndir sem eru daglegt landslag okkar eru jafn óskiljanlegar og táknheimur annarrar menningar, sem þarfnast uppflettirita til að opinberast. Það eru engin uppflettirit um munstrið sem umlykur okkur. Umbreyting snjóformanna er svo hröð að myndirnar sem verða til leysast upp jafnóðum og bara einn punktur eftir, dimmur eða ljós, sem hopar og hlær.
Umhleypingarnar varpast inn á skynsviðið og enn ein munsturmyndin bætist í safnið, eins og skýrsla um eitthvað sem við vitum ekki hvað er en höldum samt til haga og betrumbætum, ef ske kynni að einn daginn opnaði hún einhverja sýn.
Texti: Oddný Eir Ævarsdóttir
Guðrún Kristjánsdóttir (1950) nam við Ecole des Beaux Arts í Aix-en-Provence í Frakklandi á áttunda áratugnum og hefur síðan þróað áfram aldagamla tækni málverksins sem felst í marglögum (layering). Guðrún hefur haldið fjölda einkasýninga um heim allan og hlotið margvíslegar viðurkenningar. Árið 2005 fékk hún styrk úr Pollock-Krasner sjóðnum fyrir tilraunir sínar á sviði málaralistar. Guðrún hefur stundað rannsóknir á málverkinu og möguleikum þess til að miðla birtu og veðrabrigðum náttúrunnar. Á síðustu árum hefur hún í auknum mæli unnið með prentverk, veggfóður og klippimyndir á glugga, auk þess að gera tilraunir til að yfirfæra málaralistina yfir á myndbandsmiðilinn. Málverk hennar hafa líka orðið fyrir áhrifum af kvikmyndunum, í viðleitni við umhleypingar, ör birtuskil og veðrabrigði. Þá er sem hún máli með kvikmyndatökuvélinni og málverkin verði svo aftur rammar úr kvikmynd. Vinnuferlið er hvort tveggja nákvæmt og lífrænt þar sem farið er á milli ólíkra fasa í landinu, ólíkra sjónarhorna, skynjana og myndmiðla.
www.gudrun.is
ENGLISH
Pictures that are our daily landscapes, are equally incomprehensible as a world of emblems from a another culture, where an encyclopedia is needed for a revelation. But there are no entries about the patterns that surrounds us. The transformation of the snowforms is so quick that the generated pictures dissolve by degrees, and only one spot is left behind, dark or lucid, recessive and laughing.
The instability is casted into our senses and one more pattern-picture is added to the collection, like a record of something we don't know what is, but we still keep it and refine upon, for if one day, it might open up a vision.
Text by: Oddny Eir Aevarsdottir
Gudrun Kristjansdottir (1950) studied at Ecole des Beaux Arts in Aix-en-Provence in South of France in the seventies. Since then she has developed the ancient technique of painting which involves layering. She has participated in numerous group shows and many private exhibitions around the world, as well as worked on projects, been on committees and received awards and grants for her art. In 2005 Gudrun received a grant from the respected Pollock-Krasner fund. Gudrun has alongside the painting, developed her art in other media such as sculpture and photographs but lately she has worked more with video and prints. It is like she paints with the video camera and uses the stills from the video for the paintings so we see an organic process, not only between different phases in the land but different point of views and reading the land, but also between different media. Gudrun explores in her art movement and changes in weather and landscapes. Also one can see in her art a play with distance and closeness which is an experiment to open up a new way for the viewer to read the landscape and read the imagery.
2008
40 x 60 cm
2008
2008
40 X 60 cm
2005
Stilla úr myndbandsverki
2009
From the exhibition Weather Writing in Hafnarborg, the Culture and Art Center of Hafnarfjordur. 4. April - 10. May 2009
43.5 x 61 cm
Ed. 3
2009
From the exhibition Weather Writing in Hafnarborg, the Culture and Art Center of Hafnarfjordur. 4. April - 10. May 2009
43.5 x 61 cm
Ed.3
2007
2006
115 x 115 cm